Forty widoczne z Zatoki Cartagena

Zatoka z dwojgiem drzwi

Pierwotny system fortyfikacji UNESCO obejmował mur obronny miasta, bastionowy port San Matías przy wejściu do przesmyku Bocagrande oraz wieżę San Felipe del Boquerón. Zatoka Cartagena ma dwa wejścia: Bocachica, Małe Ujście, i Bocagrande, Wielkie Ujście. Bocagrande to półwysep znany z wieżowców, natomiast Bocachica było wejściem głębokowodnym. W 1640 roku trzy portugalskie statki osiadły na mieliźnie w kanale Bocagrande, co przyspieszyło powstanie piaszczystej łachy, a obrona zatoki przeniosła się wówczas na stronę Bocachica. Dlatego główne forty stoją w Bocachica, z dala od wewnętrznej zatoki, gdzie zatrzymuje się Twój rejs.

San Sebastián del Pastelillo

Bilet wymienia San Sebastián del Pastelillo jako punkt orientacyjny na trasie. UNESCO zalicza go do fortów wokół wnętrza zatoki, wraz z Santa Cruz i San Juan de Manzanillo. UNESCO podaje, że wszystkie naturalne przejścia portu zostały z czasem zdominowane przez twierdze, a ten fort jest jedną z nich. Z pokładu prezentuje się jako część panoramy.

Santa Cruz i Manzanillo

Drugim fortem wymienionym na bilecie jest Santa Cruz, nazywany także Castillo Grande. Jego sąsiadem wśród tych wewnętrznych fortów jest San Juan de Manzanillo. UNESCO wpisuje na listę trzy forty otaczające wnętrze zatoki — Santa Cruz, San Juan de Manzanillo i San Sebastián de Pastelillo — a bilet wymienia dwa z nich.

Bocachica: zewnętrzna brama

UNESCO wpisuje na listę San Luis, San José, San Fernando, San Rafael i Santa Bárbara w Bocachica, przy południowo-zachodniej cieśninie. Strzegły one wejścia na głęboką wodę, które było tak wąskie, że przepływał przez nie tylko jeden statek naraz. W 1741 roku brytyjska armada zaatakowała miasto właśnie przez to wejście. Rejs piracki pozostaje w wewnętrznej zatoce i nie przepływa przez to wejście, więc te forty nie są częścią rejsu pirackiego.

San Felipe de Barajas

Castillo San Felipe de Barajas wznosi się na skalistym wzgórzu San Lázaro, które UNESCO opisuje jako skalny szczyt górujący nad miastem od wschodu. Nazwano go na cześć Filipa IV Hiszpańskiego. Upadł przed Pointisem w 1697 roku, a w 1741 roku się obronił. Zamek leży w głębi lądu, na wschód od starego miasta, i zwiedza się go od strony lądu. Jest udostępniony zwiedzającym, choć obejrzeć można tylko część jego tuneli.

Forty jako system

UNESCO opisuje całość jako najbardziej rozległy i jeden z najkompletniejszych systemów fortyfikacji wojskowych w Ameryce Południowej. To system, ponieważ każdy fort kontroluje cieśninę lub wzgórze, których nie dosięgnie inny fort. Widziane z łodzi forty wydają się rozproszone, a jednak każdy ma swoje zadanie: zamyka przejście, obserwuje wewnętrzną zatokę lub chroni miasto od strony lądu. Rejs daje widok tego układu od poziomu wody — taki, jaki mieli najeźdźcy.

Czytaj dalej: Piraci i mury Cartageny

Dla kogo to nie jest

Rejs piracki to nie zwiedzanie fortu. Statek wymienia nazwy mijanych miejsc, a większość czasu wypełniają show i drinki, dlatego odwiedzający, który chce przejść się po wałach, poznać tunele czy zgłębić szczegóły inżynierii, powinien w ciągu dnia zwiedzić San Felipe de Barajas i mury miejskie. Rejs to właściwy wybór, by podziwiać panoramę miasta i forty w roli tła. Dzienna wizyta w zamku lub na murach dopełnia całości: tylko część zamkowych tuneli jest udostępniona do zwiedzania, a mury otaczają stare miasto.

Czytaj dalej: Piracki statek w Cartagenie: który wybrać